Najczęściej zadawane pytania

Modele wymagające instalacji (z wyłączeniem urządzeń kompaktowych i stołowych) należy podłączyć do odpływu z odpowietrzeniem, aby wyeliminować możliwość cofania się cieczy.

Tak, jest to możliwe w przypadku większości modeli. W celu uzyskania dalszych informacji prosimy o kontakt z firmą Astell.

Prosta próżnia poprawia usuwanie powietrza z ładunków przeznaczonych do utylizacji (w porównaniu ze sterylizacją parową bez próżni), jednak najskuteczniejszą metodą usuwania powietrza jest próżnia zaawansowana (impulsowa).

Tak, należy jednak zadbać o to, aby autoklaw nie był przepełniony, ponieważ może to uniemożliwić skuteczne usunięcie powietrza.

Odpady klasy BSL3 to zazwyczaj odpady niebezpieczne zawierające potencjalnie szkodliwe czynniki chorobotwórcze. Szczegółowe informacje można uzyskać na żądanie.

Autoklawy z serii Classic oraz Autofill Compact i Benchtop nadają się do sterylizacji niewielkich ilości odpadów niebędących odpadami niebezpiecznymi. W przypadku większych, trudnych do sterylizacji ładunków zalecane jest zastosowanie systemu próżniowego. Jeśli sterylizowane są odpady klasy BSL3 (kat. 3), oprócz próżni zaleca się zastosowanie płaszcza grzewczego, ponieważ zapewnia to lepszy rozkład temperatury w komorze. Zaleca się przeprowadzenie 12-punktowej walidacji zgodnie z uznaną normą, aby zapewnić sterylizację wszystkich części ładunku.

Na życzenie dostępne są cykle dostosowane do potrzeb konkretnych operatorów. W celu uzyskania dalszych informacji prosimy o kontakt z firmą Astell.

Można zapisać do 5 000 cykli, choć liczba ta może się różnić w zależności od parametrów cyklu.

Sterownik firmy Astell umożliwia zaprogramowanie co najmniej 50 różnych cykli.

Metoda „freesteaming” polega na „oczyszczaniu powietrznym”, w ramach którego powietrze jest skutecznie „wypierane” z komory i ładunku za pomocą burzliwej pary. W przypadku próżni wstępnej powietrze jest usuwane z komory za pomocą pompy próżniowej.

Tak, dostępny jest cykl topienia/podgrzewania mediów.

Nie, działanie systemu Holdwarm zależy od utrzymania wody w komorze w stałej temperaturze. Jeśli autoklaw jest wyposażony w generator pary, pod koniec cyklu w komorze pozostaje niewiele wody lub nie ma jej wcale.

W przypadku stosunkowo twardej wody (<50 ppm) zaleca się zastosowanie zmiękczacza wody. Ma to szczególne znaczenie w przypadku urządzeń wyposażonych w generator pary, gdzie osadzanie się kamienia nie jest widoczne, a pierwszą oznaką stosowania nieodpowiedniej wody może być awaria grzałki.

Autoklaw bez systemu Autofill należy napełniać ręcznie przed każdym cyklem. Należy jednak pamiętać, że w normalnych warunkach po zakończeniu każdego cyklu w komorze pozostaje pewna ilość wody, więc ilość wody potrzebna do osiągnięcia minimalnego poziomu będzie stosunkowo niewielka. Uwaga: Powyższe dotyczy wyłącznie autoklawów wyposażonych w grzałki w komorze; autoklaw wyposażony w generator pary napełnia się automatycznie (a zatem wymaga doprowadzenia wody).

System balastu powietrznego zmniejsza ryzyko wykipienia płynów w butelkach, gdy wydajny układ chłodzenia (np. chłodzenie płaszczem wodnym) powoduje nagłą zmianę ciśnienia w komorze autoklawu. W związku z tym, gdy autoklaw jest wyposażony w system balastu powietrznego, etap chłodzenia można rozpocząć wcześniej, co pozwala skrócić czas chłodzenia.

Cykl sterylizacji na sucho jest przeznaczony do sterylizacji ładunków odpadowych zawierających niewielką ilość płynu lub pozbawionych go całkowicie. Często są to szalki Petriego oraz inne pojemniki z tworzyw sztucznych itp., które wymagają odkażenia przed utylizacją.

Pipety oraz materiały tekstylne można sterylizować w każdym autoklawie. W większości przypadków produkty te wymagają jednak pełnego wysuszenia po cyklu, co zapewnia zaawansowany system próżniowy oraz płaszcz grzewczy.

Czas trwania cyklu w dużym stopniu zależy od wielkości i rodzaju sterylizowanego ładunku. Jednak w przypadku identycznych ładunków urządzenie w wersji Autofill charakteryzuje się nieznacznie (do 15%) krótszym czasem trwania cyklu niż urządzenie w wersji Classic. Wynika to z faktu, że w wersji Autofill gorąca woda jest usuwana z komory po zakończeniu sterylizacji, podczas gdy w urządzeniu w wersji Classic woda pozostaje w komorze.

138°C; 2,4 Bar

Sterylizacja butelek szklanych i naczyń plastikowych w autoklawie laboratoryjnym: kompleksowy przewodnik

Sterylizacja w autoklawie jest powszechnie stosowaną w laboratoriach techniką służącą do sterylizacji sprzętu i materiałów, w tym butelek szklanych i naczyń z tworzyw sztucznych. Sterylizacja ma kluczowe znaczenie dla zapobiegania zanieczyszczeniu eksperymentów i zapewnienia wiarygodnych wyników. Poniżej przedstawiono kompleksowy przewodnik dotyczący bezpiecznej sterylizacji butelek szklanych i naczyń z tworzyw sztucznych w autoklawie w warunkach laboratoryjnych.

Krok 1: Wybór odpowiedniego sprzętu do sterylizacji w autoklawie

Istnieją różne rodzaje autoklawów, w tym autoklawy pionowe i poziome. Wybór sprzętu do sterylizacji w autoklawie zależy od wielkości i ilości materiałów przeznaczonych do sterylizacji. Autoklawy pionowe nadają się do sterylizacji niewielkich ilości materiałów, natomiast autoklawy poziome są idealne do sterylizacji dużych ilości. Ważne jest, aby wybrać autoklaw, który pomieści materiały przeznaczone do sterylizacji.

Krok 2: Wybór odpowiednich butelek szklanych i naczyń plastikowych

Nie wszystkie szklane butelki i naczynia plastikowe nadają się do sterylizacji w autoklawie. Ważne jest, aby wybrać szklane butelki i naczynia plastikowe, które są odporne na wysoką temperaturę oraz mogą wytrzymać wysokie ciśnienie i temperatury. Do sterylizacji w autoklawie nadają się szklane butelki wykonane ze szkła borokrzemowego lub hartowanego. Naczynia plastikowe wykonane z polipropylenu lub polietylenu również można poddać sterylizacji w autoklawie. Należy unikać sterylizacji w autoklawie naczyń plastikowych wykonanych z poliwęglanu, ponieważ pod wpływem wysokich temperatur mogą ulec odkształceniu lub uszkodzeniu.

Krok 3: Przygotowanie butelek szklanych i naczyń plastikowych

Przed sterylizacją należy upewnić się, że butelki szklane i naczynia plastikowe są czyste i wolne od zanieczyszczeń. Należy je dokładnie przepłukać wodą dejonizowaną w celu usunięcia pozostałości lub zanieczyszczeń. Butelki szklane i naczynia plastikowe należy wysuszyć w sterylnym środowisku, takim jak komora z przepływem laminarnym lub stół czysty.

Krok 4: Załadowanie autoklawu

Rozmieść szklane butelki i naczynia plastikowe w autoklawie zgodnie z instrukcjami producenta. Należy unikać przepełnienia autoklawu, ponieważ może to prowadzić do niepełnej sterylizacji. Należy pozostawić wystarczającą przestrzeń między materiałami, aby umożliwić swobodną cyrkulację pary. Należy również upewnić się, że szklane butelki i naczynia plastikowe są solidnie zamocowane, aby zapobiec ich stłuczeniu podczas sterylizacji w autoklawie.

Krok 5: Sterylizacja w autoklawie

Ustaw autoklaw na odpowiednią temperaturę i ciśnienie, w zależności od sterylizowanych materiałów. Zalecana temperatura sterylizacji butelek szklanych i naczyń plastikowych wynosi 121°C przez 15 do 30 minut przy ciśnieniu 15 psi. Po zakończeniu procesu sterylizacji należy poczekać, aż materiały ostygną, zanim zostaną wyjęte z autoklawu.

Krok 6: Przechowywanie wysterylizowanych materiałów

Przechowuj wysterylizowane szklane butelki i naczynia plastikowe w czystym, suchym miejscu, aby zapobiec zanieczyszczeniu. Oznacz je w sposób czytelny, aby zapewnić ich wykorzystanie zgodnie z przeznaczeniem. Należy pamiętać, że szklane butelki i naczynia plastikowe poddane sterylizacji w autoklawie mogą z czasem stać się kruche, zwłaszcza w wyniku wielokrotnej sterylizacji. Dlatego zaleca się ich okresową wymianę.

Wnioski

Sterylizacja butelek szklanych i naczyń plastikowych w autoklawie stanowi skuteczną metodę sterylizacji w warunkach laboratoryjnych. Jednakże ważne jest, aby dobrać odpowiednie materiały, właściwie je przygotować oraz przestrzegać prawidłowych procedur sterylizacji w autoklawie, co zapewni wiarygodne i spójne wyniki. Postępując zgodnie z sześcioma krokami opisanymi w niniejszym przewodniku, mogą Państwo bezpiecznie sterylizować butelki szklane i naczynia plastikowe w autoklawie oraz zminimalizować ryzyko zanieczyszczenia podczas przeprowadzanych eksperymentów.

Jak sterylizować odpady i materiały przeznaczone do utylizacji

1. Należy dobrać odpowiedni autoklaw oraz metodę załadunku w zależności od rodzaju odpadów i materiałów przeznaczonych do utylizacji, które mają zostać poddane sterylizacji. Istnieją różne typy autoklawów, jednak dwa najczęściej spotykane to autoklawy grawitacyjne oraz autoklawy próżniowe. Autoklawy grawitacyjne są prostsze w działaniu i wykorzystują parę wodną oraz siłę grawitacji do sterylizacji, natomiast autoklawy próżniowe wykorzystują pompę próżniową do usunięcia powietrza z komory przed wprowadzeniem pary. Prawidłowe załadowanie autoklawu ma również kluczowe znaczenie dla zapewnienia skutecznej sterylizacji.
2. Autoklawy należy ładować luźno, w sposób umożliwiający skuteczne przenikanie pary. Na przykład worki z odpadami nie powinny być zgrzewane, a ich górna część musi być całkowicie otwarta, a najlepiej zwinięta w dół, tak aby maksymalna powierzchnia ładunku była wystawiona na działanie pary, bez przeszkadzającej górnej części worka. Podczas załadunku do worka można również dodać niewielką ilość wody, aby ułatwić przenikanie pary.
3. Uruchomić autoklaw zgodnie z instrukcją obsługi urządzenia. W przypadku potrzeby dalszej pomocy należy skontaktować się z Działem Serwisu firmy Astell. W zależności od typu autoklawu i wielkości ładunku cykl sterylizacji może trwać od kilku minut do kilku godzin.
4. Właściwe gospodarowanie odpadami ma zasadnicze znaczenie dla zapewnienia, że wysterylizowane odpady i materiały przeznaczone do utylizacji nie stanowią zagrożenia dla zdrowia publicznego ani środowiska. Odpady poddane sterylizacji w autoklawie można wyrzucać do ogólnych pojemników na odpady, o ile nie są one niebezpieczne ani nie stanowią zagrożenia biologicznego. Jeśli jednak odpady te uznaje się za niebezpieczne lub stanowiące zagrożenie biologiczne, należy je utylizować zgodnie z przepisami obowiązującymi w Państwa regionie. Może to wymagać zastosowania specjalnych procedur utylizacji, takich jak spalanie lub obróbka chemiczna.